Twórczość
Rembrandt bardzo często określany jest jako malarz duszy, co stawia go w silnej opozycji do Rubensa, malarza z epoki przybliżonej, który zwany był jednak malarzem ciała. Rembrandt stara się w swoich dziełach każde ze zjawisk ujmować jak najgłębiej to tylko możliwe, z tego też powodu obrazy szczególnie z początków kariery charakteryzuje dramatyczne więc napięcie, z czasem jednak prace staja się bardziej spokojniejsze i pełne duchowego zagłębiania się samego malarza oraz postaci przez niego reprezentowanych. Jeśli chodzi o jego spuściznę artystyczną to uznać można ją za naprawdę obszerną, tworzył między innymi autoportrety, portrety najbliższych, obrazował sceny biblijne, przedstawiał starców, ludzi w czasie wykonywania codziennych czynności jak i sceny historyczne oraz mitologiczne. Malował tak naprawdę wszystko co zwróciło jego uwagę i w czym widział ukryty i głębszy sens. Łącznie pozostawił po sobie około trzystu obrazów, kolejne trzysta grafik i liczone w tysiącach szkice oraz rysunki. W jego pracach zauważyć można bardzo głęboką fascynację stosowaniem i wykorzystaniem efektów świetlnych oraz głębokich cieni. Styl przez niego reprezentowany z biegiem lat poddawany był ewolucji, jednak zamiłowanie do dramatycznie oświetlonych scen cały czas znajdowało ważną pozycję we wszystkich jego pracach, czy też ich przytłaczającej większości. Oprócz tego zauważyć można, że Rembrandt maluje z ogromną swobodą, szerokimi pociągnięciami pędzla, co było charakterystyczne dla niego już u samych początków twórczości.