Ważniejsze dzieła
Pierwszy okres twórczości Rembrandta rozpoczyna się w roku 1625 i trwa do 1631 – zwany jest okresem Ledejskim. W czasie tym powstaje między innymi Autoportret artysty, jeden z wielu, które powstaną w późniejszym czasie, czy też takie obrazy jak Wskrzeszenie Łazarza. Następnie miejsce ma okres amsterdamski, gdzie powstaje słynna Lecka anatomii doktora Tulpa, Porwanie Europy, czy też Artemizja. Następnie w latach czterdziestych wieku siedemnastego przypada okres pośredni sztuki Rembrandta, gdzie tworzy takie obrazy jak Wymarsz Strzelców, czy też Uczony przy pulpicie. Ostatni z okresów, jednocześnie najdłuższy obfituje powstaniem portretu Jeźdźca Polskiego, Błogosławieństwa Jakuba, kolejnych autoportretów i Powrotu Syna Marnotrawnego.